"Wat ik voor ogen had, was een veilige plek voor de mensen om in alle vrijheid van binnen naar buiten te kunnen gaan. Om geleidelijk weer terug te keren in de maatschappij," zegt beeldend kunstenares Stance Oonk in haar atelier in een oude school in het Haarlemse Rozenprieel. Samen met ontwerper Bouke Staphorst van Architectengroep Florapark werkt zij aan de verbouwing van het voormalige Strandhotel aan de Zandvoorste boulevard. Deze puisterige flat met de rommelige laagbouw zal in de toekomst worden omgetoverd tot een project waarbij ex-psychiatrische patiënten aan de slag kunnen in een nieuwe horecagelegenheid. genaamd Zeelicht.

Reïntegreren via betaald werk. Dat is tamelijk uniek. Niet minder uniek is de samenwerking tussen Oonk en Architectengroep Florapark die het verbouwingsplan van dit rigide jaren zestig-gebouw gezamenlijk voor hun rekening hebben genomen. Staphorst legt uit: "Twee jaar geleden hebben Stance en ons bureau de opdracht gekregen van de Stichting Strandhotel Zandvoort om te onderzoeken of het mogelijk was om hier een horecagelegenheid te maken voor mensen die een tijdje uit de roulatie zijn geweest, vanwege een burn-out bijvoorbeeld.

De bedoeling is dat deelnemers uit de doelgroep een volwaardige baan krijgen aangeboden en zo sneller kunnen doorstromen naar een reguliere baan. Dat kan ook buiten de horeca zijn." "Het bijzondere van het project is. dat de medewerkers in meer of mindere mate met het publiek in aanraking komen", vult Oonk aan. "Zo kunnen ze langzaam toewerken naar hun terugkeer in de samenleving. Het hart van het gebouw wordt gevormd door de centrale keuken waar het contact met het publiek voor de medewerker nog beperkt is. Daaromheen liggen de andere ruimtes zoals een grandcafé, een take-away, een loungeroom en een terras met winkeltjes, waarbij het personeel zich steeds meer met het publiek moet bemoeien.

De keuken is de veilige uitvalbasis en de mate van contact met de gasten loopt op van individueel naar groepsgericht'. Donk is vooral geïnteresseerd in het creëren van beweging door kleurverandering. Daarom schilderde zij de vele kolommen op de begane grond in heldere kleuren die de vorm van de ruimtes benadrukken en de mensen daardoor stimuleren om in beweging te komen. "Dat is in feite waar het in de architectuur om gaat. Door te bewegen kun je de ruimte het best in je opnemen. Kleur helpt hierbij," Staphorst:

"Die kolommen spelen een belangrijke rol in het concept, omdat ze ogenschijnlijk willekeurig zijn gerangschikt en in tegenspraak lijken met de vrije beweging. Maar nu ze geschilderd zijn, nodigen ze juist uit tot bewegen. Bovendien bepalen ze voor een groot deel de sfeer van het interieur." "Belangrijk is ook de wisselwerking tussen het personeel en de bezoeker," zegt Oonk. "Er is enerzijds de werking voor het personeel van binnen naar buiten. Maar we doen ook een poging dit om te draaien door de bezoeker te verleiden het gebouw binnen te gaan, zodat er een tegengestelde stroom, van buiten naar binnen, ontstaat. Daarom organiseren we allerlei culturele activiteiten als exposities en theatervoorstellingen."